Dua ederken elleri ters çevirmenin hükmü nedir?

Print this pageEmail this to someoneTweet about this on TwitterShare on Facebook0Share on Google+0

Dua esnasında elleri yukarı çevirmek sünnettir. Hikmet açısından düşünüldüğünde, elleri yukarı kaldırmak istemek manasınadır. Birinden bir şey isterken eller açık tutulur, yukarı kaldırılır veya uzatılır. Bu psikolojiyi vermek için şekil olarak en uygun hal elleri açmak ve kaldırmaktır.

Elleri birleştirerek de dua edilir. Nitekim Peygeamber Efendimiz sallallahu aleyhi ve sellem, her iki şekilde de dua etmiştir. Fakat bilinen ve yaygın olan en meşhur dua şekli, ellerin birbirinden ayrı şekilde ve yukarıya açılarak yapılmasıdır.

Şafiîler, korku hallerinde veya korkulacak bir husus hakkında dua ederken ellerini ters çevirirler ve bunu sünnet kabul ederler. Kaynak olarak da “Peygamber Efendimiz Aleyhissalatü vesselam, Allah’tan bir şeyin olmasını istediği zaman ellerinin içini yukarıya çevirirdi. Ancak bir şeyden sakınacağı zaman ise ellerinin içini aşağıya çevirirdi.” (1) hadisi şerifine dayanırlar. Hanefiler ise avuç içinin aşağıya çevrilmesini sadece yağmur duasına has görürler ve konuyu umumileştirmezler. Dolayısıyla ellerini dua ederken aşağıya çevirenler, Şafii mezhebine uymuş oluyorlar ve bir sünnet sevabı kazanıyorlar.

Hem yukarıda beyan edilen hadisi şerif hem de yağmur duasında Efendimizin ellerini ters çevirmesi, bazı şeylerden Allah’a sığınırken veya bazı şeyleri isterken ellerin çevrileceğine dair bir kaynak/delil teşkil etmektedir. Salâten tüncînâ’da geçen “ve’l-âfât” kısmında ellerin ters çevrilmesinin dayandığı nokta da budur.

Burada bir hususu hatırlatmakta fayda var: Elleri kaldırmak veya ters çevirmekle beraber esas önemli olan, sinelerin ve kalplerin Allah’a açık olmasıdır. Selametle kalın..

1- Ahmed b. Hanbel 27/98; Mecmau’z- zevaid, 10/168; Cemu’l-fevaid, 2/618; el-Fethu’l-kebir, 2/357; Ayrıca bakınız: Nevevî, el-Minhâc, 6/190; İbn Hacer, Fethu’l-Bârî, 2/518

Etiketler:

Bütün Sorular

Sitemizdeki bütün soruları aynı anda görmek isterseniz

Bir Ayet

9|10|Bir mümin hakkında onlar ne bir yemine saygı gösterirler ne de bir antlaşma şartına. Onlar düşmanlık dolu, azmış kişilerin ta kendileridir.
Sura 9