Soru Detayı: Şöyle bir uygulamadan bahsediliyor: Şifa niyetiyle gül suyu, tuz, şeker, su ve sirkeye, Bakara suresi, Al-İmran suresi, İhlas Felak ve Nas sureleri okunup hepsine tek tek üflenecek. Bu caiz mi, dinimizde böyle bi uygulama var mı?
Kur’an-ı Kerim okunarak Cenâb-ı Allah’tan şifa istenmesi, hastaya dua edilmesi ve bazı ayetlerle duaların okunup üflenmesi İslam’da yerleşik ve bilinen bir uygulamadır. Bu uygulamaya “rukye” denir. Rivayetlerde Peygamber Efendimiz’in (sallallâhü aleyhi ve sellem) Muavvizeteyn (Felak–Nâs) ve benzeri sûreleri okuyup üflediği, hastaya okuduğu ve dua ettiği nakledilmiştir. Dolayısıyla Kur’an okunarak Allah’tan şifa talep etmek prensipte meşrudur.
Kur’an okunması suya yapılabileceği gibi, gül suyu, sirke, tuz veya şeker gibi maddelere de yapılabilir. Ancak bu noktada söz konusu maddelerin kendilerinde gizli veya bağımsız bir güç bulunduğu düşüncesine girilmemelidir. Bu -hafizanallah- inançta bir sapma olur. Zira şifa yalnızca Cenâb-ı Allah’tandır; bu tür uygulamalar ise ancak birer vesile olarak değerlendirilmelidir. Bu uygulamaların yahut kullanılan malzemelerin şifanın bizzat kendisi olarak görülmesi doğru değildir.
Bakara, Âl-i İmrân, İhlâs, Felak ve Nâs sûrelerini okumak Kur’an okumaktır ve bu yönüyle caizdir. Bununla birlikte, rukye ve şifa bağlamında özellikle Fâtiha sûresi, İhlâs, Felak, Nâs ve Âyetü’l-Kürsî’ye daha fazla müracaat edilegelmiştir. Ancak “yalnızca şu ayetler veya sûreler okunursa mutlaka şifa bulunur” şeklinde kesin bir kanaate varmak ve bunu yaymak asla doğru değildir.
Özetle, şifanın Cenâb-ı Allah’tan olduğuna iman edilmeli; okunan sûre ve duaların birer vesile olduğu bilinmeli; okuma ve dua işi başkalarından talep edilecekse, duasının kabul edileceğine inanılan kimselerden istenmeli; bu tür uygulamaların ücret, menfaat veya istismar konusu hâline getirilmesine kesinlikle izin verilmemelidir.
