Soru Detayı: Yeni evlenmiş insanların, yaptıkları vazifelerden dolayı ya da şahsi rahatlıkları, evliliğin tadını çıkarmaları için çocuk sahibi olmayı geciktirmeleri caiz midir?
Evlenmekten maksat, nesildir. Yani çocuk sahibi olup onları güzelce yetiştirmektir. Kur’an’da evlenmeye ve evlendirmeye, (Nisa Suresi, 4/3; Nur Suresi, 24/32) Efendimizin beyanlarında ise hem evlenmeye hem de çocuk sahibi olup çoğalmaya teşvik vardır. (Ebu Davud, Nikah 4) Büyük zatların evlenmeyle beraber nesil yetiştirmeyi ele almaları ve konunun üzerinde uzun uzun durmaları da, evlenmenin bizzat maksat olmadığını, esas maksadın Allah’ın rızasına uygun ve Efendimizin övüneceği bir nesil yetiştirmek olduğunu ortaya koymaktadır.
Öyleyse evlendikten sonra, evliliğin ve nesil yetiştirmenin üzerinde bir kutsiyete sahip herhangi bir meşguliyet ve hizmet olmadıkça, çocuk sahibi olmayı geciktirmemek lazım. Dine hizmet etmek, öğretmenlik gibi neslin terbiyesinde önemli ağırlığı olan meslekleri biraz daha aksatmadan götürebilmek vs için geciktirme söz konusu olacaksa, bunu da istişareye bağlamalı ve ehl-i irfan sahibi insanların görüşleri alınarak hareket edilmeli. Diğer türlü “biraz gezelim, karı-koca keyfimize bakalım, evliliğin tadını çıkaralım” diye nesli geciktirmek doğru değildir. Bu konuda yasaklayıcı açık bir hüküm bilmiyoruz ama evliliğin maksatlarına, Efendimiz’in (sallallahu aleyhi ve sellem) teşviklerine baktığımızda bu düşüncenin ters bir anlayış olduğu ortaya çıkmaktadır. Öyleyse hayırlı işlerde gecikmemek icab eder.
Diğer bir mesele de şudur: Bir iki sene keyfimize bakalım dersiniz ama bir iki sene yaşayacağınız nereden belli? İki sene sonra sağlık problemlerinin çıkmayacağı garantisi var mı? Öyleyse, hal-i hazırda sağlığınız yerinde iken ve imkânlarınız da varken, Allah ve Resulü’nün gösterdiği bir hayrı işlemeye bakmalı, muhakkak bir hayrı muhtemel bir hayra tercih etmeli ve muhakkak hayrı geciktirmemeli.
Kısaca ifade edecek olursak: Kudsi, farz üstü farz bir vazifeden dolayı, çocuk sahibi olmayı geciktirme söz konusu olabilir ama şahsi ve keyfi sebeplerle bu güzel maksat ve ibadeti sonraya bırakmak İslam’ın genel prensiplerine ters olduğundan dolayı caiz değildir.
